Είμαστε ριζικά (κάθετα, στα σωστά ελληνικά) αντίθετοι με την κρατούσα άποψη ότι καμιά δουλειά δεν έχουν οι πατέρες του Εθνους να ασχολούνται με εξεταστικές, ενώ ο Τιτανικός μπατάρει, κομμάτια εθνικής κυριαρχίας κάνουν... φτερά και η χώρα μαστίζεται από κρίση πρωτοφανή στα μεταπολιτευτικά -άλλοι λένε μεταπολεμικά- χρονικά. Ισα ίσα, ως ευτυχές θα πρέπει να αντιμετωπίζεται το γεγονός ότι οι άνθρωποι βρήκαν κάτι για να σκοτώσουν την ώρα τους. Διαφορετικά, θα ελλόχευε ο κίνδυνος -κάπως απίθανο ενδεχόμενο, αλλά ποτέ δεν ξέρεις- να στρέψουν το ενδιαφέρον και την ενεργητικότητά τους στην τρέχουσα πολιτική και στον κοινοβουλευτικό έλεγχο της κυβερνητικής δράσης. Με ανυπολόγιστες ζημιές για τον τόπο και την οικονομία. Ασε τους, λοιπόν, να έχουν κάτι να παίζουν, μην και τους τη βιδώσει ξαφνικά και αρχίσουν να ανακατεύονται με τα πολιτικά πράγματα και τις οικονομικές εξελίξεις. Ξέρετε, δεν θέλει πολύ ο άνθρωπος από τη βαρεμάρα και την αποχαύνωση να αποκτήσει περίεργα χόμπι και εξτρεμιστικές συνήθειες. Οπως η μελέτη νομοσχεδίων, η υποβολή επερωτήσεων και η περισυλλογή για το μέλλον της χώρας.
Ο πρωθυπουργός, σε μόνιμη περιοδεία, όπου σταθεί και όπου βρεθεί μας βγάζει κυριολεκτικά στα φόρα. Μπουρδέλο μάς ανεβάζει, καραμπούρδελο μας κατεβάζει. Διεφθαρμένους, γραφειοκράτες, αντιπαραγωγικούς, μιζαδόρους, λαμόγια, δωροδόκους και δωροδοκούμενους. Και να πεις ότι δεν έχει δίκιο -καραδίκιο έχει ο άνθρωπος. Ελα στη χώρα σου, κλείδωσε και τις πόρτες να μη γίνουμε και ρεντίκολο στη γειτονιά, και σούρε μας όσα θες, να σου σούρουμε και σένα άλλα τόσα. Να βριστούμε, να μπινελικωθούμε, να ξερομπιαστούμε όλοι μαζί οι Ελληνες, ώσπου να βρούμε την άκρη.
Δεν τα λες, όμως, έξω. Και μετά σου φταίνε οι κερδοσκόποι. Οταν ο πρωθυπουργός πρώτος καταγγέλλει τη χώρα του ως αναξιόπιστη, και μάλιστα με προβληματική εθνική κυριαρχία, και στα καπάκια ο οικονομικός του υπουργός βλέπει μπροστά του παγόβουνα και φαντάζεται ναυάγια, τι θέλεις δηλαδή μετά, να πέσουνε τα ρημάδια τα επιτόκια;
Δεν τα λες αυτά εκτός συνόρων. Διότι είσαι εκλεγμένος πρωθυπουργός ανεξάρτητου κράτους και όχι διορισμένος κυβερνήτης επαρχίας. Δεν τα λέει από κακία ο πρωθυπουργός. Ούτε βέβαια πειθαναγκάζεται ή ποδηγετείται ή εντέλλεται, όπως περιγράφουν διάφορες γραφικές θεωρίες συνωμοσίας. Απλώς, ζει και αυτός το δράμα του και μέσα στον κυκεώνα που βιώνει, έχει μπερδέψει ελαφρώς τους ρόλους.
Αλλιώς δεν εξηγείται και το τελευταίο ανδραγάθημα. Κεκλεισμένων των θυρών, ο ομόλογός σου Ρώσος πρόεδρος μπορεί να σε συμβουλεύει ό,τι θέλει. Είναι όμως ανεπίτρεπτο να μας συστήνει δημοσίως ο κ. Μεντβιέντεφ να καταφύγουμε στο ΔΝΤ. Και δίπλα να καμαρώνει ο κ. Παπανδρέου, μοσχοβίτικη φιγούρα βουτηγμένη σε μελαγχολική αμηχανία, ντοστογεφσκικής προέλευσης.
Εχει παραγίνει αυτό το road show με Ελληνες κυβερνητικούς να περιφέρουν την απελπισία τους στην αλλοδαπή, έτοιμοι να διαπομπεύσουν τη χώρα τους. Μάπετ σόου γίναμε. Μακριά από εμάς οι πατριδολαγνείες και τα παιδιαρίσματα, αλλά, αν είναι να διαπομπεύσουμε αυτή τη χώρα, μόνον εμείς δικαιούμαστε να το κάνουμε και μόνο μεταξύ μας.
I. Paraskeyopoylos
0 ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ:
Δημοσίευση σχολίου
ΠΡΟΣΟΧΗ : Αφήνετε το σχόλιο σας, αλλά...
μη περιμένετε να δημοσιευθεί άμεσα.
Πρώτα θα το περάσουμε από λογοκρισία γιατί
εμείς είμαστε Δημοκράτες σαν τους πολιτικούς, που εσείς ψηφίζετε.