Μέτρα για τον περιορισμό των κινδύνων για την υγεία, όπως η βλάβη της ακοής, που συνεπάγεται η υπερβολική έκθεση στην υψηλή ένταση των συσκευών αναπαραγωγής μουσικής (ΜΡ3) υιοθέτησε σήμερα η Ευρωπαϊκή Επιτροπή Τον Οκτώβριο του 2008 η επιστημονική επιτροπή της ΕΕ προειδοποίησε ότι η χρήση προσωπικών συσκευών αναπαραγωγής μουσικής σε υψηλή ένταση για μεγάλο διάστημα μπορεί να προκαλέσει μόνιμη βλάβη της ακοής. Το 5-10% των χρηστών κινδυνεύει από μόνιμη απώλεια της ακοής. Πρόκειται, κυρίως, για άτομα που ακούνε μουσική για περισσότερο από μία ώρα την ημέρα σε υψηλή ένταση. Εκτιμάται ότι τέτοιους κινδύνους μπορεί να αντιμετωπίζουν έως και 10 εκατομμύρια άτομα στην ΕΕ. Σήμερα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έδωσε εντολή στον οργανισμό τυποποίησης της ΕΕ, απαιτώντας την κατάρτιση νέων τεχνικών προτύπων ασφάλειας. Τα υφιστάμενα κοινοτικά πρότυπα δεν καθορίζουν προς το παρόν μέγιστη στάθμη του ήχου ούτε επιβάλλουν ειδική σήμανση όσον αφορά τις εκπομπές ήχου, αλλά απαιτούν να προστίθεται ένδειξη στις οδηγίες χρήσης η οποία να προειδοποιεί σχετικά με τις επιπτώσεις της έκθεσης σε υπερβολικά υψηλή στάθμη του ήχου. Η εντολή, η οποία δόθηκε σήμερα από την Επιτροπή με τη σύμφωνη γνώμη των 27 κρατών-μελών, καλύπτει όλες τις προσωπικές συσκευές αναπαραγωγής μουσικής και τα κινητά τηλέφωνα που έχουν λειτουργία αναπαραγωγής μουσικής. Η συγκεκριμένη εντολή ορίζει τα εξής:
- Τα ασφαλή επίπεδα έκθεσης πρέπει να αποτελούν τις προκαθορισμένες ρυθμίσεις των προϊόντων. Η εντολή δεν καθορίζει ειδικές τεχνικές λύσεις, για να μην περιορίσει την ικανότητα καινοτομίας του βιομηχανικού κλάδου. Αντιθέτως, απαιτεί από τους κατασκευαστές να εξασφαλίζουν ότι οι προκαθορισμένες ρυθμίσεις για την κανονική χρήση ανταποκρίνονται στις προδιαγραφές ασφάλειας.
- Η εντολή διευκρινίζει ότι η ασφαλής χρήση εξαρτάται από τη διάρκεια της έκθεσης και από τη στάθμη του ήχου: στα 80 dB (ντεσιμπέλ) η έκθεση πρέπει να περιορίζεται σε 40 ώρες/εβδομάδα, στα 89 dB η έκθεση δεν πρέπει να υπερβαίνει τις 5 ώρες/εβδομάδα.
- Τα ασφαλή επίπεδα έκθεσης που καθορίζονται πρέπει να αποτελούν τις προκαθορισμένες ρυθμίσεις των προϊόντων. Υψηλότερα επίπεδα έκθεσης μπορούν να επιτρέπονται, με τον όρο ότι θα επιλέγονται σκοπίμως από το χρήστη και ότι το προϊόν θα διαθέτει ένα αξιόπιστο μέσο ενημέρωσης του χρήστη σχετικά με τους κινδύνους.
- Τις κατάλληλες προειδοποιήσεις για τους καταναλωτές σχετικά με τους σχετικούς κινδύνους και τους τρόπους αποφυγής τους, συμπεριλαμβανομένης της περίπτωσης κατά την οποία το αρχικό σετ ακουστικών αντικαθίσταται με άλλον τύπο, κάτι που προκαλεί υψηλότερη μη ασφαλή στάθμη του ήχου. Οι λύσεις που θα δοθούν από τη βιομηχανία θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν, π.χ. ετικέτες ή ψηφιακές πληροφορίες που θα εμφανίζονται στην οθόνη.
Τους τελευταίους 18 μήνες η Γαλλία συγκλονίστηκε από ένα κύμα 24 αλλεπάλληλων αυτοκτονιών (συν 13 απόπειρες) μεσαίων κυρίως στελεχών στον τηλεπικοινωνιακό κολοσσό France Telecom. Τα συνδικάτα συνδέουν άμεσα τον φόρο αίματος αυτό με το εργασιακό στρες που προκαλεί ο εξοντωτικός ανταγωνισμός και ο φόβος της απόλυσης, παράγοντες οι οποίοι με τη σειρά τους αποδίδονται στην ιδιωτικοποίηση και τη διαρκή αναδιάρθρωση των τελευταίων χρόνων στην εταιρία. Το τελευταίο θύμα ανέφερε σαν λόγο της αυτοκτονίας του την απομάκρυνση και μετάθεσή του σε άλλη διεύθυνση. Οι δε εργαζόμενοι στην France Telecom χαρακτήρισαν τις ισχύουσες συνθήκες εργασίας ως απερίγραπτες και μεσαιωνικές (Le Monde), επισημαίνοντας ότι "τα αιτήματα για άδεια μένουν αναπάντητα...μας υποχρεώνουν να μετακινούμαστε σε πιο χαμηλές θέσεις για το καλό της εταιρίας". Αν οι αυτοκτονίες – μία ακραία εκδήλωση του εργασιακού άγχους - αφορούν τους εργαζομένους σε λίγες μόνον επιχειρήσεις, το φαινόμενο του ίδιου του εργασιακού άγχους αφορά το σύνολο των επιχειρήσεων και των εργαζομένων σε όλο τον κόσμο, καθώς τείνει να λάβει διαστάσεις επιδημίας υπερβαίνοντας συχνά και το 50% του ενεργού εργατικού δυναμικού μιας χώρας. Σήμερα, βεβαίως, είναι πλέον παγκοσμίως αποδεκτό ότι οι εργασιακές συνθήκες επηρεάζουν ιδιαίτερα την υγεία των εργαζομένων, την επαγγελματική ανάπτυξη και ευημερία τους. Η αντιμετώπισή τους καθίσταται τόσο κοινωνική όσο και οικονομική προτεραιότητα. Δεν υπάρχει, όμως, υγεία χωρίς ψυχική υγεία. Η ψυχική υγεία είναι εξαρτημένη σε ακόμη μεγαλύτερο βαθμό από τις σχέσεις που διαμορφώνει κάποιος με το περιβάλλον. Καταλαβαίνει κανείς τη σπουδαιότητα του ρόλου που διαδραματίζει το εργασιακό περιβάλλον στην κοινωνικοποίηση του ατόμου, λαμβανομένου υπόψη του χρόνου που αφιερώνει σε αυτό η πληθώρα των ενηλίκων, της εξατομίκευσης του σύγχρονου τρόπου ζωής και της γενικότερης τάσης για αποξένωση στα πλαίσια των διαπροσωπικών σχέσεων. Η εργασία σαν τέτοια δεν συνιστά μόνον ένα κορυφαίο μέσο κοινωνικοποίησης του ανθρώπου, αλλά και αυτοπροσδιορισμού και κοινωνικής καταξίωσής του. Δυστυχώς, το εργασιακό περιβάλλον μπορεί να αποδειχθεί σημαντική πηγή έκλυσης άγχους, να προκαλέσει πόνο και απογοήτευση οδηγώντας μοιραία στην ανάπτυξη ψυχολογικών προβλημάτων που συνδέονται με την εργασία. Αν στις απαιτήσεις που συνδέονται με την εργασία προστεθούν οι άλλες κοινωνικές επιταγές και τα προβλήματα της οικογενειακής ζωής, τότε μπορούμε να εννοήσουμε γιατί συχνά οι συνέπειες στα άτομα κυμαίνονται από μία προσωρινή δυσπροσαρμοστικότητα έως μία σοβαρή διαταραχή. Ειδικά, δε, σήμερα με την οικονομική κρίση, την εκτίναξη της ανεργίας και τη συνακόλουθη επιδείνωση των εργασιακών σχέσεων γίνεται εμφανές πως η ψυχική υγεία των εργαζομένων κλονίζεται συθέμελα. Πέρα από τις συνέπειες στον ίδιο τον εργαζόμενο, τα προβλήματα που σχετίζονται με την ψυχική υγεία στην εργασία επιφέρουν ένα αρνητικό ισοζύγιο στις επιχειρήσεις είτε πρόκειται για συχνή απουσία των εργαζομένων, είτε αφορά το κόστος που προκύπτει από τις αλλαγές στο προσωπικό και το εργασιακό κλίμα (απολύσεις, μεταθέσεις κλπ) και τις εξ αυτών προκύπτουσας μείωσης της παραγωγικότητας, της ευρηματικότητας και δημιουργικότητας των εργαζομένων. Σύμφωνα με μία έκθεση του Διεθνούς Οργανισμού Εργασίας, το εργασιακό άγχος κοστίζει στην αμερικάνικη βιομηχανία 200 δισ. δολάρια σε απώλεια παραγωγικότητας, ασθένειες και πρόωρους θανάτους. Από τις πιο συχνές ψυχικές διαταραχές που παρατηρούνται στο εργασιακό περιβάλλον ξεχωρίζουν οι αγχώδεις διαταραχές και η κατάθλιψη. Μερικοί άνθρωποι, ωστόσο, όταν φθάνουν σε απόγνωση εξωθούνται ακόμη και σε ακραίες καταστάσεις, όπως η αυτοκτονία. Το εργασιακό αγχος εκδηλώνεται με σειρά συμπτωμάτων σωματικών (κόπωση γαστρεντερικά προβλήματα, υπέρταση, πονοκέφαλοι, μυϊκοί πόνοι, αυπνίες, βουλιμία, απώλεια βάρους κ.λ.π.), ψυχολογικών (ευερεθιστότητα, χαμηλή αυτοεκτίμηση, αγωνία, θυμός, δυσκολίες στην επικοινωνία) και διανοητικών (δυσκολία συγκέντρωσης, απώλεια μνήμης, αδυναμία κρίσης στην λήψη των αποφάσεων) που μπορούν να οδηγήσουν στην πλήρη αδυναμία για εργασία.
